مقدمه:

وقتي انسانهاي اوليه ابزارسازي را كشف كردند اولين كارآفرينان تكنولوژيك ظهور كردند. آنان ابزارهائي را براي ديگران مي ساختند و آن ابزارها را با غذا و ساير مايحتاج خود معاوضه ميكردند . قدمت واژه كارآفرين به سال 1709 ميلادي بر ميگردد. سي اقتصاددان قرن هيجدهم كارآفرين را فردي تعريف كرد كه منابع اقتصادي را از حوزه اي با بهره وري پائين بيرون ميكشد و آنها را به حوضه اي با بهره وري و سود بيشتر منتقل ميكند. در نيمه اول قرن بيستم شومپيتر اقتصاددان  و نظريه پرداز اجتماعي مطالب گسترده اي را پيرامون كارآفريني و تاثير ان بر اقتصاد نوشت. تز شومپيتر اين بود كه كارآفرينان نوآور موجب نوعي عدم تعادل پويا در اقتصاد ميشوند . وي فرد كارآفرين را يك تخريب گر خلاق قلمداد ميكرد كه با تجاري سازي نوآوري و جاانداختن آن در محيطي كه قبلاً فاقد ان بوده تعادل اقتصادي را بر هم ميزند.

بعد از شومپيتر محققان زيادي مباحث كارآفريني را دنبال كردند. پيتر دراكر معروف به پير مديريت در سال 1985 كتابي درباره اصول نوآوري و كارآفريني نوشت. صاحبنظران مباحث استراتژيك همچون مينتز برگ درباره كارآفريني در آثار خود بحث كرده اند. هم اكنون ادبيات گسترده اي در اين زمينه در سطح بين المللي وجود دارد كه مقوله كارآفريني را بطور اعم و مقوله كارافريني تكنولوژيك را بطور اخص مورد بحف قرار ميدهد. در طول تاريخ كارافرينا از تبار نخبگان بوده اند . نخبگان كارافرين سنتي  به دوران اولين انقلاب صنايع تعلق داشتند. و با صنايع سنگين آن زمان در ارتباط بودند و سياست هاي خمايت از صنايع داخلي جانب داري ميكردند. آنا با ايجاد نوعي روابط كارتل گونه تلاش ميكرند قيمت ها را در سطح ملي بالا ببرند .

با نسل ديگري از كارافرينان ظهور كرده اند  كه با صنايع مبتني بر دانش ارتباط دارند . اين نخبگان كارآفرين در ابتدا از جوزه هائي جون شيمي برق و خودرو سر برآروده اند . در آخرين دهه هاي قرن بيستم با رونق فن آوري اطلاعات فصل ديگري در بحث كارآفريني تكنولوژيك پديد آمد. كارآفريناني چون بيل گيتس مفهوم تخريب خلاقانه شومپيتر را با تكيه بر فناوري اطلاعات به تصوير كشيدند . در سالهاي اخير رشد كارآفريني تكنولوژيك  بر مبناي فن آوري اطلاعات بحدي بوده است كه برخي  صاحبنظران اطلاق عصر كارآفريني به عصر حاضر را ناشي از همين رويداد ميدانند. در نگاهي تاريخي به كارآفريني تكنولوژيك دو الگوي عمده را تشخيص ميدهيم . دردويست سال گذشته كارافريني از الگوي مخترع – كارآفرين با الگوي نواور- كارافرين تغيير پيدا كرده است. الگوي مخترع- كارآفرين با افرادي مثل آلفرد نوبل " مخترع ديناميت" گراهامبل" مخترع تلفن"، توساس اديسون " مخترع برق" و غيره مشخص ميشود. الگوي نواور- كارافرين نيز با افرادي مثل بيل گيتس، پديد آورنده سيسنم هاي عامل كامپيوتر ،گردن مو پديد آورنده ريز پردازنده ها مشخص ميشود. هر چند مخترعان هنوز هم بنگاههاي كارآفريني تكنولوژيك  تاسيس ميكنند اما بيشتر تازه واردان به بازار را نوآوران كارافرين تشكيل ميدهند.

1-    تعريف كارآفريني ، انواع آن و ويژگي هاي كارآفرين

1-    تعريف كارآفريني

2-    انواع كارآفريني

كارآفريني سازماني

كارآفرين سازماني

كارآفريني

كارآفرين مستقل

كارآفرين شركتي

3-    ويژگي هاي شخصيتي كارآفرينان

2-    فرهنگ كارآفريني

1-    كارافريني ، فرهنگ درك تغيير و كشف فرصت

2-    كارآفريني ، فرهنگ مشاركت

3-    كارافريني ، فرهنگ خلاقيت

4-    كارآفريني، فرهنگ استقلال طلبي و قبول مسئوليت

5-    كارافريني، فرهنگ مخاطره پذيري

6-    تقويت رفتار كارآفريني

انتخاب حرفه مناسب

جمع آوري اطلاعات

الگو پذيري

برنامه ريزي

تصميم گيري

مسئوليت پذيري

عملگرا بودن

انعطاف پذيري

واقع بيني

برخورد مثبت با ديگران

خودسازي

خودآرائي

3-    جايگاه كارآفريني در كشور

موانع توسعه فرهنگ كارافريني در جامعه

4-    كارآفريني زنان

موانع اشتغال و كارآفريني زنان در ايران

الگوي پيشنهادي توسعه كارآفريني زنان

5-    سياست كارافريني در چند كشور

وام و اعتبارات

فن آوري

خدمات مشاوره اي

حمايت هاي اطلاعاتي

پيوند هاي درون بخشي

ظرفيت سازي علمي

تسهيلات براي تاسيس شركتها

آموزش

6-    مشاركت فناوري اطلاعات در كارآرفريني

ويژگيهاي مؤثر فناوري اطلاعات در كارآفريني

          افزايش سرعت

افزايش دقت

كاهش اندازه فيزيكي مخازن اطلاعات

رفع برخي از فسادهاي اداري

ايجاد امكان كار تمام وقت

امكان همكاري از راه دور

كاهش هزينه هاي سيستم يا سازمان

7-    جايگاه كارآفريني در قوانين كشور

قانون برنامه پنج ساله چهارم :

          بند د ماده 1

          ماده 48

          ماده 140

امور فرهنگي ، علمي و فناوري

امور اقتصادي

8-    چالشهاي پيشروي كارآفرينان كشور

9 – جمع بندي و ارائه راهكار

     1- رفع موانع توسعه فرهنگ كارافريني و توجه به نقش خانواده، مدرسه و دانشگاه

     2- ايجاد سازمان يا مركز مسئوليت و متولي واحد سياست گذاري توسعه كارآفريني در كشور

     3- حمايت مالي مناسب از كارآفرينان

     4- ارائه خدمات مشاوره اي مناسب به كارافرينان از سوي مراكز كارآفريني

     5- ايجاد ساز و كار مناسب براي حمايتهاي اطلاعاتي مناسب از كارافرينان

     6- توجه به پيوندهاي درون بخشي و تقويت آن

     7- ايجاد و تقويت ارتباط منسجم ميان دولت، دانشگاه و صنعت

     8- رفع محدوديت ها و موانع براي توسعه فعاليتهاي كارافرينانه زنان

10- پي نوشت ها

متن كامل گزارش